Mantinades of Crete

Details:
ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΣΟΥ
ΠΙΑΣΤΗΚΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΚΑΙ ΛΙΩΝΩ
ΣΑΝ ΤΗ ΛΑΜΠΑΔΑ ΚΑΙΓΟΜΑΙ
ΜΑ ΔΕΝ Τ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ...

ΛΙΓΕΣ ΟΙ ΩΡΕΣ ΜΕΙΝΑΝΕ
ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΟΥΜΕ
ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΘΑ ΣΕ ΘΩΡΩ
ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΙΓΩΡΟΥΜΕ..

ΕΙΣΑΙ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΜΑΚΡΙΑ
ΜΑ Η ΣΚΕΨΗ ΔΕ ΜΑΦΗΝΕΙ
ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ
ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΒΡΙΝΕΙ...

ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΘΑΡΓΑ
ΣΕΧΩ ΚΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ
ΤΗΝ ΠΙΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΓΙΖΩ

ΜΗΝ ΜΑΡΝΗΘΕΙΣ ΠΟΤΕ
ΜΟΝΟ ΑΝ ΔΕΙΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΚΡΟΦΟΡΑ ΝΑΡΧΕΤΑΙ
ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ

ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ
ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΧΙΛΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ
ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΓΕΛΙΟ ΤΕΧΝΙΤΟ
ΟΝΤΕ ΘΩΡΕΙΣ ΑΝΡΩΠΟΥΣ......

ΕΓΩ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΝ ΧΑΡΑ
ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΙ ΒΡΗΚΑ
ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
ΠΩΣ ΣΑΓΑΠΑΩ ΚΟΙΤΑ

ΔΕΝ ΣΑΦΗΝΕ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ
ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ
ΠΩΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΑΝ ΕΦΥΓΕΣ
ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙΣ

Ο ΗΛΙΟΣ ΦΕΥΓΕΙ
ΒΙΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΧΑΝΕΤΕ ΣΤΗ ΔΥΣΗ
ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΩΡΕΣ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ
ΣΤΟ ΠΟΝΟ ΜΗ ΔΑΚΡΥΣΕΙ...